Yiğidime...

Tartışma 'Sizin Şiirleriniz' içinde başlatan GUL-NUR, 1 Nis 2009.

  1. GUL-NUR

    GUL-NUR Yönetici Yönetim Ekibi




    Yok denilse de vardı bir sebebi
    Anladım ki hazırmış hepimizin gidişi
    İstesek de istemesek de,sevsek ve sevmesek de
    Meğer aynı meseleymiş hepimizin derdi



    Işığını hiç söndürmedin
    Arkandan geleni elinin tersiyle itmedin
    Hep “bir saniyemiz belli deği”derdin
    Ama şanına yakışır gibi gitmedin



    Gülünce gözü ve yüreği gülen
    “gülmek yüzün zekatıdır”diye söyleyen
    Bunun o yüce Peygamberimizden
    Eser kaldığını bildiren



    Davana ortak olmadılar
    Çünkü gelenler senin kadar kalamadılar
    Onlar hayatı değil
    “o”nun varlığını kavrayamadılar




    Gittiğin yol dikenli
    Bundan sonraki insanlarda seni bilmeli
    Bazıları göremedi doğruyu eğriyi
    Senin gerçeklerin yüzlerine bir tokat gibi inmeli




    “DAR”da kaldın senelerce
    Hiç uyumadın belki gecelerce
    Canından can alsalarda o hücrede
    Sesini çıkarmadın hiç ömrünce




    Dünyanın en çok karıştığı anda
    Huzurun hiç kalmadığı bir zamanda
    Belki de bilinmedik dağlarda
    Halen o koca yüreğiyle yatmakta



    Yağan hain karı dindiremedim
    Günlerdir akan yaşımla eritemedim
    Ben senin yerini kimseyle değişmedim
    Ölüm o kadar soğukmuş ki
    ÜŞÜDÜĞÜNÜ bilemedim…






    alıntı...
     

Bu Sayfayı Paylaş