Kibrit Kutusu Kadar Evimiz Olacaktı

Tartışma 'Sizin Şiirleriniz' içinde başlatan Serdar Yıldırım, 7 Oca 2011.

  1. Kibrit kutusu kadar evimiz olacaktı
    Evin içi on tane çocukla dolacaktı
    Kızların adını anne, oğlanların adını baba koyacaktı
    Komşular, misafirler çocukların adını karıştıracaktı.

    Kibrit kutusu kadar evimiz olacaktı
    Gökkuşağı mutluluk olup evimizi saracaktı
    Güneş soba olup evimizi ısıtacaktı
    Pencereleri açtık mı, rüzgar evimizi süpürecekti.

    Hayallerimi sakladığım kibrit kutusu sol göğüs cebimde
    Uzun zaman var ki, onu açıp bakmadım
    Halımız, koltuğumuz daha yoktu ama evlendikten sonra alacaktık
    Ben edi, sen büdü kilim üstünde kıvrılıp yatacaktık.

    Kapıda arabam olmayacaktı ama ben de adamdım
    Daha iyi bir iş bulur, çalışır, evime bakardım
    Serde askerlik vardı ama boş ver aldırma
    Sayılı günler çabuk geçermiş, bilmez misin?

    Evlenince bakkal, kasap borcu derler, ev kirası
    Ev kirası olmayacak, onu düşünme
    Bir bakkal borcu ne tutacak ki?
    Kasap mı, et yemeyiveririz, olur biter.

    Sevdalar saldım yalnızlığıma
    Ümitler saldım umuduma
    Nikah defteri diye hayal edip
    İmzalar attım boş kağıtlara.

    Daha nişanlıydık, ben yalnız kaldım
    Sen trafik kazasında ölmesen ben yalnız gezmezdim
    Yollarda avare dolaşıp geleceği ezmezdim
    Bu şiiri yazdığım kalemi kırmazdım.

    Nikâhımız on haziran bilmem kaç yılındaydı
    O güne ayarlıydı, zaman saati kuruluydu
    Kiraladığımız gelinliğin evin duvarında asılıydı
    Pek çok on haziran geldi geçti, sen dönmedin.

    Yazan: Serdar Yıldırım
     
    Son düzenleme: 28 Eki 2014
  2. *Nazlım*

    *Nazlım* Aktif Üye

    kaleminize sağlık serdar hocam çok güzel şiirler paylaşıyorsunuz paylaşımların devamı dileğiyle...
     

Bu Sayfayı Paylaş