[GUL-NUR]

İnsan meselesi’ halledilmediği takdirde adı Türk olmuş, Kürt olmuş, İngiliz olmuş, fark etmiyor. Ben hiçbir zaman “Türk olsun da çamurdan olsun” demedim. Benim bildiğim aklı selim sahibi Kürtler de “Kürt olsun da çamurdan olsun” demezler.
Sevgili arkadaşlar,
Bu iş Türk meselesi, Kürt meselesi değil, insan meselesi...
Her meseleyi halledersiniz, sonunda insan meselesinde karar kılarsınız.
İnsan meselesi de, bizim dünyamızda İslam meselesi ile birebir bağlantılıdır.
Bizim dünyamızda insanlığın altın çerçevesini İslam çizdi, İslam eti kemiği olan varlığı, keremle, erdemle donattı, ona “en güzel yaratılış” kıvamı kazandırdı.
Sevgili arkadaşlar,
“İnsan meselesi” halledilmediği takdirde, adı Türk olmuş, Kürt olmuş, İngiliz olmuş, fark etmiyor.
Ben hiçbir zaman “Türk olsun da çamurdan olsun...” demedim.
Benim bildiğim aklı selim sahibi Kürtler de “Kürt olsun da çamurdan olsun...” demezler. Aynı şekilde Arapların aklı selim sahibi olanları da “Arap olsun çamurdan olsun” demezler.
Türk veya Kürt veya Arap...
Hiç kimse, bu aidiyetlerini seçemiyor.
Âdem ve Havva'nın etnik aidiyeti neydi acaba?
Onun çocuklarının, onların çocuklarının neydi acaba?
İnsanlar ne zaman kabilelere, milletlere ayrıldılar dilleri nasıl farklılaştı acaba?
Acaba canavarlaşmış bir Türk'le, canavarlaşmış bir Kürt söz konusu olduğunda kendi etnik aidiyetimize göre hangisini tercih etmeliyiz?
-Baban da olsa adaletten sapma, şeklindeki ebedi mesajlar neyi anlatır?
Acaba insan, babası, kardeşi bir kötülüğün faili olsa, ona arka çıkması erdem midir?
Sevgili Peygamberimizin amcası, onun en büyük hasmı hâline geldi. Bütün gücünü, onun evrensel mesajını boğmak için kullandı.
Düşünelim şimdi:
Acaba Arab'ın asil ailesinden gelen Ebu Leheb mi erdemliydi Allah elçisinin yanında, yoksa kara derili Bilal-i Habeşi mi?
Allah elçisi, bir kerecik olsun, etrafındaki insanların rengine, diline, ırkına baktı mı?
Bakmadı.
Bakmadı, çünkü, O (s.a.) işin sırrını bilmekteydi.
İşin sırrı insanın dünya yolculuğunda üstlendiği misyonda toplanmaktaydı.
Düşünüyorum da, bu ülkede aklı selim – hissi selim sahipleri, bugüne kadar, başlarına yönetici olarak geçen insanların hangi kavim veya kabileden geldiklerine bakmadılar.
Erdemlerine baktılar, ona göre dua ettiler ya da yakındılar.
İyi de ettiler.
Çünkü onların bin yıl içinde oluşturdukları kültür – değer birikimleri, böyle bir insani çerçeveden bakışı empoze etti onlara...
Düşünüyorum da...
Apo isimli bir adam Kürtlerin lideri olsa...
Onun liderliğinde bir devlet kurulsa... PKK o devletin askerî birliği olsa... DTP oranın tek partisi olsa...
N'olurdu?
İnsani bir yönetim mi kurulmuş olurdu?
Führer, Kürtçe esip savurduğunda, halk, Kürtçe sözler dinlediği için mutlu mu olurdu?
Ben, bazen, ülkemin liderlerinden Türkçe esip savurmalar dinlediğimde, bu ülkenin Türkiye olduğunu, beni yönetenin Türkçe hakaret ettiğini hatırlayıp çok mutlu mu oluyorum?
İşkenceyi yapan Türk olduğunda, bu insani bir mahiyet mi kazanıyor?
Yarın PKK milisleri Kürt babanın kapısına dayanıp taleplerde bulunduğunda, onu, Kürt davasının sembolü olarak selamlayıp, emrine amade mi olmak gerekecek?
Benim de ülkemin sistemi ile sorunum var.
Ülkemde uygulanan sistemi gerçek anlamda insani bulmuyorum.
İşin garibi, bu ülkede, sistemin bu niteliğinden rant sağlayan Türkler olduğu gibi Kürtler de var.
Her Türk aynı olmadığı gibi her Kürt de aynı değil.
Bu ülkenin Türkleri, Kürtleri, başka Müslüman kavimleri biz, özgün bir bileşim oluşturduk.
Hatta, bu toprağın gayrimüslimleri bile, yüreklere fitne tohumu atılmadan önce, bu özgün bileşimin parçası idiler.
Bu, gerçekten bu topraklara özgü bir sevgi bileşimi idi.
Fitne tohumu atılalı beri, bu topraklarda yürekler kanıyor ve Balkanlar'dan Yemen'e kadar uzanan coğrafyada, gerçekten herkesin birbirinin acısına ağlayacağı dramlar yaşanıyor.
Şimdi, gelen de birbirine karılmış 5 milyon Türk – Kürt aileyi ayrışma duygusunun anaforuna sokun.
Bu iş, Bosna – Sırp ayrışmasında bile çok dramatik oldu. Çok acılı hikâyeler yaşandı.
Ermeni meselesinde bile, komşular arasında gözyaşları alındı verildi.
Bu topraklar, İslam'ın merhamet duygusuyla yoğrulmuştu.
Kur'an'da, ilk İslam nesillerinin dokunuşu anlatılırken, “Kalplerinizi Allah birleştirdi, birbirine ısındırdı” tesbiti yapılıyor.
Böyle bir kalbi ısınma, âdeta ilk İslam neslinden örnek alınarak bu topraklarda da yaşanmış...
Devletimiz, belki de Osmanlı'nın gün gün parçalanmasının yol açtığı travma ile, taa işin başında yanlışlar yaptı.
Bu kardeşlik zeminini önemsemedi, yer yer aşındırıcı uygulamalara yöneldi.
Bunu “Türklük” adına yaptı. Şimdi bunun bir benzeri, Kürtlük adına yapılmaya çalışılıyor ve insanlar bunun heyecanına sokulmak isteniyor.
Varsa yoksa “Türkiye'den ne alabiliriz?” konuşuluyor.
PKK – DTP hareketi, Kürtler için ne getirir, ne götürür, sorgulaması yok.
Vaktiyle, İttihat Terakki anlayışı ne getirir ne götürür'ün sorgulanmaması gibi...
Ben şöyle düşünüyorum:
Kuzey Afrika'dan Asya'nın derinliklerine, Balkanlar'a, Kafkaslar'a kadar uzanan bu coğrafyanın aklı selim sahibi münevverleri toplansalar, “Bu coğrafya için en insani yaşama formülü nedir?” sorusu etrafında düşünce alışverişi yapsalar... :Bir insani çerçeve oluşturulamaz mı?
Bu coğrafya baştan sona bir barış coğrafyası olsa...
Olamaz mı?
O barış coğrafyasında etnik aidiyetlerin birbirine karşı hak savaşı vermeleri kaçınılmaz mıdır?
Asıl aramamız gereken şeyi unuttuk.
İnsanı aramıyoruz.
İnsani anlamda ciddi eksikliklerimiz var.
İslam bizi yeterince beslemiyor. Yani ondan yeterince beslenmiyor yüreklerimiz.
Yüreklerimiz savruldu...
Düşünüyorum da, Abdullah Öcalan Kürtlerin hangi değer yargılarına tekabül ediyor, cevap bulmakta zorlanıyorum.
Baştaki sözüm son sözüm olsun:
Türk meselesi, Kürt meselesi değil, insan meselesi.
İnsanı ve İslam'ı kaybettiğimizde bulduğumuz her şey ebediyyet planında boştur.

Ahmet Taşgetiren-aksiyon

[şaban karabela]

Aslında onlar kullanılıyorla keşke gerceği görebilselerdi kürt sorunu diyorlar lakin kürt sorunu nedir acıklayan yok ayrı devletmi olmak istiyorlar bu onlar için de büyük bir tehlike ey gafil senin devletin var ha işin olmaz aşın olmaz ise ozamanda silaha sarılman gerekmiyor terör lanetli birşey lanetli olan senide birgün zehirler haberin olsun ....